{"id":2,"date":"2022-11-02T23:07:03","date_gmt":"2022-11-02T23:07:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/?page_id=2"},"modified":"2022-11-03T21:35:55","modified_gmt":"2022-11-03T21:35:55","slug":"sample-page","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/?page_id=2","title":{"rendered":"\u017byciorys"},"content":{"rendered":"\r\n

MI\u0141O\u015a\u0106 FUNDAMENTEM \u017bYCIA…<\/strong><\/p>\r\n

\u00a0\u00a0 W malowniczym Izabelinie na skraju Puszczy Kampinoskiej znajduje si\u0119 Parafia \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu. Przez czterna\u015bcie lat budowa\u0142 j\u0105 wsp\u00f3lnie z wiernymi i Siostrami Franciszkankami S\u0142u\u017cebnicami Krzy\u017ca u\u015bmiechni\u0119ty i skromny, pe\u0142en ewangelicznej mi\u0142o\u015bci ks. Aleksander Fedorowicz. Cho\u0107 od \u015bmierci pierwszego Proboszcza min\u0119\u0142o ponad p\u00f3\u0142 wieku nadal czu\u0107 Jego duchow\u0105 obecno\u015b\u0107 w Izabelinie. Ka\u017cdego miesi\u0105ca parafianie modl\u0105 si\u0119 o rych\u0142\u0105 beatyfikacj\u0119 swojego duchowego opiekuna, a przy grobie kap\u0142ana wypraszaj\u0105 kolejne \u0142aski i ciche cuda. <\/strong><\/p>\r\n

\"\"\u00a0\u00a0 \u2013 Bogu dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce w tej rodzinie przyszed\u0142em na \u015bwiat, i \u017ce Tato i Mama dali mi \u017cycie i wychowanie. By\u0142em i jestem szcz\u0119\u015bliwy. Zawdzi\u0119czam to Rodzicom\u2026<\/em> \u2013 tak po latach ks. Aleksander Fedorowicz wspomina\u0142 sw\u00f3j rodzinny dom w Kleban\u00f3wce na Podolu (Kresy Wschodnie). Urodzi\u0142 si\u0119 tam 16 czerwca 1914 r. jako przedostatnie z dziewi\u0119ciorga dzieci Aleksandra i Zofii z Krai\u0144skich. \u00a0W\u015br\u00f3d wielu czynnik\u00f3w jakie wp\u0142ywa\u0142y od dzieci\u0144stwa na ma\u0142ego ch\u0142opca \u2013 przysz\u0142ego kap\u0142ana \u2013 znaczenie mia\u0142a pi\u0119kna, otaczaj\u0105ca go przyroda, kt\u00f3ra by\u0142a naturalnym \u015brodowiskiem zabaw, spacer\u00f3w i wypoczynku. Bardziej jednak ni\u017c przyroda ka\u017cdego cz\u0142owieka kszta\u0142tuj\u0105 kontakty z innymi lud\u017ami. W \u017cyciu Fedorowicz\u00f3w rodzinna mi\u0142o\u015b\u0107 nie by\u0142a jedynie familijnym ciep\u0142em czy serdeczno\u015bci\u0105, ale zawiera\u0142a w sobie jasny i egzystencjonalny przekaz m\u0105dro\u015bci dotycz\u0105cy przede wszystkim Pana Boga, ale tak\u017ce \u015bwiata, sensu \u017cycia i ludzi.<\/p>\r\n

\"\"\"\"\u00a0\u00a0 Ali \u2013 bo tak nazywano go ju\u017c w dzieci\u0144stwie – by\u0142 najgrzeczniejszy
z rodze\u0144stwa. Cichy i u\u015bmiechni\u0119ty. S\u0142u\u017cba bardzo go lubi\u0142a. Niekt\u00f3rzy m\u00f3wili, \u017ce zostanie ksi\u0119dzem, a mo\u017ce nawet biskupem\u2026 Pocz\u0105tkowo uczy\u0142 si\u0119 w domu. We wrze\u015bniu 1926 r. rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w II klasie gimnazjum im. Jana D\u0142ugosza we Lwowie. Uczy\u0142 si\u0119 dobrze, cho\u0107 nie b\u0142yskotliwie. By\u0142 pracowity i solidny. W czasie nauki w gimnazjum po raz pierwszy w jego \u017cyciu pojawi\u0142a si\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 codziennego uczestnictwa w Mszy \u015awi\u0119tej. \u2013 Eucharystia to powinien by\u0107 wasz specjalny sakrament. Bo Eucharystia stanowi o jedno\u015bci. Oboj\u0119tne, gdzie si\u0119 b\u0119dzie na Mszy \u015bw. i u Komunii \u015bw. \u2013 jednoczy nas wszystkich Chrystus<\/em> \u2013 napisa\u0142
w p\u00f3\u017aniejszych rozwa\u017caniach.<\/p>\r\n

W 1933 r. zda\u0142 matur\u0119 i rozpocz\u0105\u0142 studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza. Dwa lata p\u00f3\u017aniej wst\u0105pi\u0142 do seminarium duchownego we Lwowie, gdzie podj\u0105\u0142 nauk\u0119 na Wydziale Teologicznym. \u00a0Formacja duchowa w seminarium oparta by\u0142a przede wszystkim na modlitwie, konferencjach i kierownictwie duchowym. Seminaryjni koledzy, okre\u015blaj\u0105c duchowy rys Aleksandra, m\u00f3wi\u0105, \u017ce by\u0142 to \u201em\u0105\u017c modlitwy\u201d. Jego wzrost duchowy wyp\u0142ywa\u0142 z g\u0142\u0119bokiej relacji z Panem Bogiem \u2013 codziennej Eucharystii, wierno\u015bci modlitwie i adoracji Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu. Niestety, kilkakrotne nawroty choroby p\u0142uc i pobyty w sanatoriach by\u0142y przyczyn\u0105 przerwania studi\u00f3w w 1938 r. Po<\/p>\r\n

wybuchu II wojny \u015bwiatowej, przebywaj\u0105c u rodziny, kontynuowa\u0142 studia prywatnie pod kierunkiem ks. Kazimierza Kowalskiego, p\u00f3\u017aniejszego biskupa pelpli\u0144skiego, przedwojennego rektora seminarium w\u00a0Poznaniu.<\/p>\r\n

\"\"<\/p>\r\n

15 listopada 1942 r. otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie z r\u0105k ks. abpa. Boles\u0142awa Twardowskiego w\u00a0ko\u015bciele Karmelitanek Bosych we\u00a0Lwowie. Msz\u0119 \u015bw. prymicyjn\u0105 odprawi\u0142 w tym samym mie\u015bcie w ko\u015bciele \u015bw. \u0141azarza. Po \u015bwi\u0119ceniach pomaga\u0142 w pracy duszpasterskiej w Lipinkach pod Gorlicami, a od 1943 r. przez blisko dwa lata prowadzi\u0142 duszpasterstwo we wsi Tywonia, w kaplicy nale\u017c\u0105cej do parafii w Jaros\u0142awiu. Tam te\u017c rozpocz\u0105\u0142 pisanie swojej pracy magisterskiej dotycz\u0105cej zagadnienia osoby w\u00a0\u201eSummie teologicznej\u201d \u015bw. Tomasza. Obroni\u0142 j\u0105 kilka lat p\u00f3\u017aniej uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra na\u00a0Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego.<\/p>\r\n

\"\"\u00a0\u00a0\u00a0 Na zaproszenie ks. W\u0142adys\u0142awa Korni\u0142owicza, kierownika duchowego Dzie\u0142a Niewidomych w Laskach i Zgromadzenia Si\u00f3str Franciszkanek S\u0142u\u017cebnic Krzy\u017ca 18 kwietnia 1945 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na sta\u0142e do Lasek pod Warszaw\u0105 i w\u0142\u0105czy\u0142 w dzie\u0142o b\u0142ogos\u0142awionej ju\u017c dzisiaj Matki El\u017cbiety R\u00f3\u017cy Czackiej. Pomaga\u0142 w pracy choremu ju\u017c w\u00f3wczas ks. Korni\u0142owiczowi a\u017c do jego \u015bmierci w 1946 r. By\u0142 to czas tak\u017ce znacznego pogorszenia zdrowia ks. Aleksandra. Kilka miesi\u0119cy musia\u0142 sp\u0119dzi\u0107 w sanatorium w Otwocku i w Zakopanem. W Tatrach w grudniu 1947 r. przeszed\u0142 operacj\u0119 torakoplastyki \u2013 uwa\u017can\u0105 w\u00f3wczas za jedn\u0105 z najbardziej powa\u017cnych operacji p\u0142ucnych. Po rekonwalescencji powr\u00f3ci\u0142 wiosn\u0105 1948 r. do Lasek, gdzie pracowa\u0142 jako kapelan i nauczyciel w szkole dla niewidomych.<\/p>\r\n

28 czerwca 1951 r. otrzyma\u0142 nominacj\u0119 na proboszcza erygowanej wkr\u00f3tce potem (5 lipca 1951 r.) parafii Izabelin \u2013 Laski. Wszystko rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 od wizyty u \u00f3wczesnego Prymasa Polski \u2013 ks. kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego, kt\u00f3ry zaprosi\u0142 do siebie kilku ksi\u0119\u017cy \u2013 w tym braci ksi\u0119\u017cy: Aleksandra i Tadeusza Fedorowicz\u00f3w. Zakomunikowa\u0142, \u017ce chce utworzy\u0107 now\u0105 parafi\u0119 na skraju Puszczy, gdy\u017c tamtejsi mieszka\u0144cy maj\u0105 daleko do najbli\u017cszych ko\u015bcio\u0142\u00f3w. Prymas Wyszy\u0144ski pyta\u0142, kto zgodzi\u0142by si\u0119 zosta\u0107 proboszczem nowej parafii. \u2013 Chyba ja, ojcze\u2026 <\/em>\u2013 odezwa\u0142 si\u0119 ks. Ali. Podobnie zareagowa\u0142 w dzieci\u0144stwie. Na pytanie matki \u2013 czy kt\u00f3ry\u015b z syn\u00f3w zostanie ksi\u0119dzem, wysun\u0105\u0142 si\u0119 przed starszych braci i powiedzia\u0142: \u2013 Chyba ja, mamo\u2026<\/em><\/p>\r\n

\"\"\u00a0\u00a0\u00a0 Praca w Izabelinie by\u0142a trudna. Parafianie odwiedzali najbli\u017cszy Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Laskach g\u0142\u00f3wnie przy okazji \u015bwi\u0105t. Pomimo to ks. Ali chwali\u0142 polsk\u0105 pobo\u017cno\u015b\u0107. Chcia\u0142 rozbudzi\u0107 w ludziach duchowo\u015b\u0107. Pom\u00f3c im nawi\u0105za\u0107 blisk\u0105 relacj\u0119 z Panem Jezusem i pom\u00f3c zrozumie\u0107 czym jest Msza \u015awi\u0119ta. Organizowa\u0142 \u017cycie religijne, spo\u0142eczne, by\u0142 inicjatorem ruchu trze\u017awo\u015bci. Spotyka\u0142 si\u0119 z wiernymi odwiedzaj\u0105c ich w domu, wpieraj\u0105c zar\u00f3wno duchowo jak i materialnie, troszczy\u0142 si\u0119 o samotnych, cierpi\u0105cych \u2013 nie tylko fizycznie, ale tak\u017ce wewn\u0119trznie – z powodu ludzkich u\u0142omno\u015bci i grzech\u00f3w. Wiele par \u017cyj\u0105cych w tzw. \u201ewolnych zwi\u0105zkach\u201d dzi\u0119ki modlitwie i wsparciu ks. Aleksandra zawar\u0142o sakramentalny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski. Dbaj\u0105c tak\u017ce o rozw\u00f3j intelektualnych swoich ukochanych \u201eowiec\u201d przygotowywa\u0142 wieczorki poezji, ciekawe pogadanki z r\u00f3\u017cnych dziedzin. Zainicjowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c dni skupienia dla dziewcz\u0105t oraz zamkni\u0119te rekolekcje dla chorych, kt\u00f3rzy byli mu niezwykle bliscy. Sam naznaczony wieloletni\u0105, wyniszczaj\u0105c\u0105 chorob\u0105 wiele czasu sp\u0119dza\u0142 w szpitalu sk\u0105d pisa\u0142 listy do Apostolstwa Chorych podkre\u015blaj\u0105c ogromn\u0105 warto\u015b\u0107 w\u0142a\u015bciwie prze\u017cywanego cierpienia.<\/p>\r\n

\"\"\u00a0\u00a0 \u017by\u0142 skromnie kochaj\u0105c Pana Boga i otaczaj\u0105cych go ludzi. Do dzisiaj starsze parafianki wspominaj\u0105, jak z \u017calem patrzy\u0142y na schodzone i wytarte buty proboszcza. \u2013 Z\u0142o\u017cy\u0142y\u015bmy si\u0119 i kupi\u0142y\u015bmy mu nowe na imieniny. Min\u0119\u0142a jedna niedziela, druga, trzecia\u2026 Proboszcz nadal w tych samych. Idziemy i pytamy czemu nie za\u0142o\u017cy\u0142 nowych?<\/em> \u201cOdda\u0142em \u2013 powiedzia\u0142 cicho. Temu, kto bardziej ich potrzebowa\u0142\u2026\u201d<\/em> \u2013 to tylko niekt\u00f3re z wielu historii opowiadanych przez \u015bwiadk\u00f3w \u017cycia ks. Alego. \u2013 Przyjechali\u015bmy tu z Podlasia za prac\u0105. Nie mieli\u015bmy grosza przy duszy, a chcieli\u015bmy wzi\u0105\u0107 \u015blub<\/em> \u2013 wspomina pani Janka. \u201cTo nie o pieni\u0105dze chodzi, a o sakrament\u201d <\/em>\u2013 powiedzia\u0142 proboszcz i pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 nasze ma\u0142\u017ce\u0144stwo \u2013 m\u00f3wi. Pomaga\u0142 wielodzietnym rodzinom. W kronice parafialnej poczyta\u0107 mo\u017cna o systematycznych zbi\u00f3rkach warzyw, owoc\u00f3w czy innych dar\u00f3w, kt\u00f3re przekazywane by\u0142y dla najbardziej potrzebuj\u0105cych.<\/p>\r\n

Przede wszystkim jednak proboszcz z trosk\u0105 t\u0142umaczy\u0142 wiernym czym jest liturgia i ofiara Chrystusa. Mi\u0142o\u015bci\u0105 i cierpliwo\u015bci\u0105 zbli\u017ca\u0142 do Pana Boga. \u00a0\u2013 Kiedy idziecie na Msz\u0119 \u015aw. to zawsze pami\u0119tajcie, \u017ce idziecie stan\u0105\u0107 przed Bogiem (\u2026)<\/em>. Msza \u015bw. to nie jest jeszcze jedna forma pobo\u017cno\u015bci, ale to nasze w\u0142\u0105czenie si\u0119 w to, co si\u0119 dzieje mi\u0119dzy Chrystusem a Bogiem, w\u0142\u0105czenie w Ko\u015bci\u00f3\u0142\u2026 <\/em>Szczeg\u00f3lnym nabo\u017ce\u0144stwem darzy\u0142 nasz proboszcz Maryj\u0119 w Jasnog\u00f3rskiej Ikonie. Wielokrotnie pielgrzymowa\u0142 do Cz\u0119stochowy nara\u017caj\u0105c si\u0119 na nieprzyjemno\u015bci w tym jak\u017ce trudnym czasie dla Ko\u015bcio\u0142a. Matce Boskiej Jasnog\u00f3rskiej powierza\u0142 swoj\u0105 ukochan\u0105 Parafi\u0119 i ka\u017cdego z bliskiej sercu wsp\u00f3lnoty. <\/em><\/p>\r\n

W 1954 r. otrzyma\u0142 zgod\u0119 kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego na sprawowanie liturgii w j\u0119zyku polskim, odprawianie Mszy twarz\u0105 do wiernych oraz czytanie tekst\u00f3w przez \u015bwieckich razem z kap\u0142anem. Parafia w Izabelinie by\u0142a jednym z pierwszych miejsc w Polsce, gdzie w ten spos\u00f3b odprawiana by\u0142a Msza \u015awi\u0119ta.<\/p>\r\n

Niewielka podwarszawska miejscowo\u015b\u0107 sta\u0142a si\u0119 centrum \u017cycia liturgicznego, do kt\u00f3rego przyje\u017cd\u017cali ksi\u0119\u017ca i ludzie \u015bwieccy nieraz z bardzo daleka. Od samego pocz\u0105tku gospodarzowi w tworzeniu miejsca pomaga\u0142y Siostry ze Zgromadzenia Franciszkanek S\u0142u\u017cebnic Krzy\u017ca. Ciep\u0142o, troska i kobieca d\u0142o\u0144 wyczuwalna by\u0142a przez ka\u017cdego kto cho\u0107 raz odwiedzi\u0142 izabeli\u0144sk\u0105 plebani\u0119. Siostry, a szczeg\u00f3lnie \u015bp. S. Klara Jaroszy\u0144ska zadba\u0142y te\u017c o spu\u015bcizn\u0119 po ks. Alim. Dzi\u0119ki temu do dzisiaj przetrwa\u0142y zdj\u0119cia, dokumenty, \u015bwiadectwa\u2026<\/p>\r\n

W listopadzie 1959 r. rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 nowa \u2013 tym razem ju\u017c ostatnia choroba \u2013 nowotw\u00f3r w\u0119z\u0142\u00f3w ch\u0142onnych. Pomimo kolejnych pobyt\u00f3w w szpitalach gorliwy ks. Aleksander nie przerwa\u0142 swojej pracy. 10 stycznia 1962 r. w ko\u015bciele \u015bw. Marcina wyg\u0142osi\u0142 homili\u0119 w trakcie pierwszego nabo\u017ce\u0144stwa ekumenicznego
z udzia\u0142em przedstawicieli innych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich. Msza \u015bw. odprawiona zosta\u0142a w j\u0119zyku \u0142aci\u0144skim. Wyg\u0142aszaj\u0105cy homili\u0119 ks. Ali by\u0142 tak wzruszony, \u017ce \u0142zy sp\u0142ywa\u0142y mu po twarzy, a s\u0142owa grz\u0119z\u0142y w gardle na tyle, \u017ce nie by\u0142 w stanie doko\u0144czy\u0107 homilii. Przed zej\u015bciem z ambony zdo\u0142a\u0142 powiedzie\u0107: \u201eBracia, niech nie wygasa nigdy ten p\u0142omie\u0144 mi\u0142o\u015bci ewangelicznej, kt\u00f3ry zosta\u0142 dzi\u015b zapalony przez Ducha \u015awi\u0119tego w naszych sercach\u201d.\u00a0<\/em><\/p>\r\n

\u00a0\u00a0 <\/em>\u00a0Z kilkumiesi\u0119cznego okresu poprzedzaj\u0105cego odej\u015bcie ks. Aleksandra, kt\u00f3ry sp\u0119dzi\u0142 w szpitalu, pochodz\u0105 najpi\u0119kniejsze listy do chorych i do parafian. \u2013 Cierpienie i ofiara tu na ziemi jest koniecznym dope\u0142nieniem i zarazem \u015bwiadectwem mi\u0142o\u015bci. Gdyby Pan Jezus nie przypiecz\u0119towa\u0142 swojej nauki ofiar\u0105 i krwi\u0105, Ewangelia pozosta\u0142aby teori\u0105, a tak sta\u0142a si\u0119, i jest nieustannie \u017cyciem \u2013 Jego \u017cyciem i naszym \u017cyciem; jedynym \u017cyciem w Ko\u015bciele <\/em>\u2013 pisa\u0142 w jednym z nich.<\/p>\r\n

\"\"\u00a0\u00a0\u00a0 Swoje ostatnie kazanie proboszcz wyg\u0142osi\u0142 w czasie sumy niedzielnej 2 maja 1965 r. Dziesi\u0119\u0107 dni p\u00f3\u017aniej odprawi\u0142 swoj\u0105 ostatni\u0105 Msz\u0119 \u015bw. w Instytucie Onkologii w Warszawie. Szpital opu\u015bci\u0142 26 czerwca powracaj\u0105c do swojego ukochanego Izabelina, gdzie zmar\u0142 w opinii \u015bwi\u0119to\u015bci 15 lipca 1965 r. w pokoiku na plebani \u017cegnany przez t\u0142umnie odwiedzaj\u0105cych go parafian i przyjaci\u00f3\u0142. Ostatnich sakrament\u00f3w udzieli\u0142 mu ks. Bronis\u0142aw Piasecki. Po\u017cegnanie odby\u0142o si\u0119 17 lipca 1965 r. Uroczysto\u015bciom przewodniczy\u0142 ks. bp Bronis\u0142aw D\u0105browski.<\/p>\r\n

\u201eB\u00f3g jest Mi\u0142o\u015bci\u0105\u201d<\/em> \u2013 cytat z Pisma \u015awi\u0119tego z Listu \u015bw. Jana i credo \u017cycia Ks. Aleksandra wyryty jest na kamiennej p\u0142ycie grobu ks.\u00a0 Aleksandra Fedorowicza.\u00a0\u2013\u00a0B\u00f3g jest Mi\u0142o\u015bci\u0105. Mamy si\u0119 z Bogiem spotyka\u0107, ale ka\u017cde spotkanie wymaga wyj\u015bcia naprzeciw. Nie mo\u017cemy by\u0107 zamkni\u0119ci w sobie, w swoim egoizmie, w swoich sprawach, w swoich troskach. Musimy si\u0119 z nich wyswobadza\u0107, wyrywa\u0107, tak jak skowronek ulatuje gdzie\u015b tam wysoko w przestworzach, by \u015bpiewa\u0107 na chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105. Musimy mi\u0142owa\u0107 Boga, mi\u0142owa\u0107 go ponad wszystko. B\u00f3g jest Mi\u0142o\u015bci\u0105 i tak, jak promie\u0144 s\u0142o\u0144ca odbija si\u0119 w ka\u017cdej wodzie i w kropli rosy, i w najbrudniejszej ka\u0142u\u017cy, tak B\u00f3g odbija si\u0119 w ka\u017cdym cz\u0142owieku stworzonym na obraz i podobie\u0144stwo Bo\u017ce.\u00a0B\u00f3g jest Mi\u0142o\u015bci\u0105 i t\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 ogarnia cz\u0142owieka (\u2026) <\/em>\u2013 m\u00f3wi\u0142 ks. Aleksander w ko\u015bciele \u015bw. Anny w Warszawie w trakcie rekolekcji dla piel\u0119gniarek w marcu cztery lata przed \u015bmierci\u0105.<\/p>\r\n

Kolejni proboszczowie podtrzymuj\u0105 pami\u0119\u0107 o ks. Alim. Ka\u017cdego miesi\u0105ca w okolicy urodzin kap\u0142ana odprawiana jest Msza \u015bw. o rych\u0142\u0105 beatyfikacj\u0119. Wierni modl\u0105 si\u0119 za wstawiennictwem swojego duchowego opiekuna wypraszaj\u0105c kolejne \u0142aski. Jedna z kobiet po operacji i wielomiesi\u0119cznej walce wygra\u0142a z nowotworem. Wierzy, \u017ce zdrowie zawdzi\u0119cza m.in. swojemu pierwszemu proboszczowi, za kt\u00f3rego wstawiennictwem modli\u0142a si\u0119 do Boga. Dzi\u0119ki wstawiennictwu duchowego Ojca kilka rodzin wyprosi\u0142o dla najbli\u017cszych pomy\u015blne wyj\u015bcie z zaka\u017cenia koronawirusem, zgod\u0119 w rodzinie i wyj\u015bcie z uzale\u017cnienia\u2026 Ks. Aleksander kocha\u0142 dzieci\u2026 Tak\u017ce intencje zwi\u0105zane z najm\u0142odszymi zanoszone s\u0105 do Pana Boga przez Jego \u015bwi\u0119te wstawiennictwo.<\/p>\r\n

W swoich kazaniach ks. Ali najcz\u0119\u015bciej m\u00f3wi\u0142 o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 ni\u00f3s\u0142 innym poci\u0105gaj\u0105c ich do Boga i siebie nawzajem. T\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 wyra\u017ca\u0142 \u015bwiadectwem swojego \u017cycia i t\u0119 Bo\u017c\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 czuje si\u0119 odwiedzaj\u0105c cho\u0107by na chwil\u0119 malowniczy Izabelin.<\/p>\r\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/em>Magdalena Kami\u0144ska<\/em><\/strong>\u00a0<\/em><\/p>\r\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

MI\u0141O\u015a\u0106 FUNDAMENTEM \u017bYCIA… \u00a0\u00a0 W malowniczym Izabelinie na skraju Puszczy Kampinoskiej znajduje si\u0119 Parafia \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu. Przez czterna\u015bcie<\/p>\n

Continue reading\u017byciorys<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"full-width.php","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7,"href":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions\/7"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.ksiadzali.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}